บ่แม่นความผิดผู้ได๋

ที่ปล่อยให้หัวใจถลำ

คงเป็นเวรเป็นกรรมที่สองเฮาเคยร่วมทำไว้

เพิ่นเฮ็ดให้เฮาพบกันแต่เฮ็ดให้เฮาฮักกันบ่ได้

ได้แต่กลืนน้ำตากับใจ

นั่งฮ้องไห้ ฮื้อฮือ

ย่อนวาสนาพาเฮาห่างกัน

และสองเฮานั้นฮักกันบ่ได้

เมื่อเธอมีคนของใจ

เมื่อเราพบกันช้าไป โอ้ย โฮโอย

ได้แต่เหลียวเบิ่งฟ้าน้ำตากะไหลหย่าว

ลูบแก้มผู้สาวก่อนเฮาสิจากไกล

วาสนาเฮาสั้นคงฮักกันบ่ได้ซาตินี้สองหัวใจ

คงบ่ได้เคียงคู่

ให้เฮ็ดใจสาหล่าบุญที่เฮาทำมาเพิ่นนำพามาไกลได้เท่านี้

ให้เฮาสองจบกันให้เจ้านั้นจากไกล

เก็บความฮักเฮาไว้

ฮือ ส่ำนี้ล่ะน้อ

โอ้โอ้โอ โอ้ย ฮือ ฮือ

ย้อนวาสนาพาเฮาห่างกัน

และสองเฮานั้นฮักกันบ่ได้

เมื่อเธอมีคนของใจ

เมื่อเราพบกันช้าไป

โอ้ย โฮโอย

ได้แต่เหลียวเบิ่งฟ้าน้ำตากะไหลหย่าว

ลูบแก้มผู้สาวก่อนเฮาสิจากไกล

วาสนาเฮาสั้นคงฮักกันบ่ได้ชาตินี้สองหัวใจ

คงบ่ได้เคียงคู่

ให้เฮ็ดใจสาหล่าบุญที่เฮาทำมาเพิ่นนำพามาไกลได้เท่านี้

ให้เฮาสองจบกันให้เจ้านั้นจากไกล

เก็บความฮักเฮาไว้ ฮือ ส่ำนี้ล่ะน้อ

โอ้โอ้โอ โอ้ย ฮือ ฮือ

ส่ำนี้ล่ะน้อ