Müsamaha göstermekten, of

Müsamaha göstermekten, yeah

Müsamaha göstermekten, of

Müsamaha göstermekten, çok sıkıldım

Dara düşüyorum, yara derin

Yine de şu hevesimi bana geri verin

Tabiatı bozuk olan her zümre benim

Aleyhime çalışıyo′, hadi buna ara verin

Azap dolu karakterimde ki paralelim

Nefesimi çala durur, onu bana verin

Uzay boşluğunda seyir halinde bedenim

İçine sürüklenip dururum şu kara deliğin

Müsaade ver nazara geleyim

Geçmişimi tozlu bodrumumda eskiteyim

Bi' gün günümüzdeyim ben, bi′ gün mazideyim

Bana müsaade ver pişmanlıklarımı hazmedeyim

Yetişemem hızına bu dünyanın, dursa da nefes alsak

Yinelenip yine hülyanın içine bi' dalsak

Her şey farklı mı olurdu

Çok sıkıldım, çok takıldım

Kim bilir yine nelere alındım?

Ama bunlar hep

Müsamaha göstermekten, of

Müsamaha göstermekten, yeah

Müsamaha göstermekten, of

Müsamaha göstermekten, çok sıkıldım

Gel, ellerini ver

Huyum sen ne dersen bana bil ki hemen tersine gider

Parolamız "Mücadele", ellerimde kan ve ter

Kafanıza dank edince kalkacağını fark eder

Nedir yani hayat dediğin? Yaşayıp da gör

Değilsin en azından bir şeylere çözüm olup öl

Yok denenler arasında ruhum küçücük bi' köy

Kurudu kaldı ellerimde kalan ufacık o köy

Korkuyorum insanların cehaletinden

Trafik kavgasında, kafama silah çekilmesinden

Bıktım artık kin kokan o nefesinizden

Ruhumuz var bi′ tek, başka bir şey çalamazlar kefenimizden

Nedir durum söyle kaptan, yükseldik mi iyice?

Uygun irtifadan, paraşütsüz atlamak zekice

Huzur bulurum belki inan müsamaha bitince

Kılımı kıpırdatmam kimse için, yolumdan dönünce

Yetişemem hızına bu dünyanın, dursa da nefes alsak

Yinelenip yine hülyanın içine bi′ dalsak

Her şey farklı mı olurdu

Çok sıkıldım, çok takıldım

Kim bilir yine nelere alındım?

Ama bunlar hep

Müsamaha göstermekten, of

Müsamaha göstermekten, yeah

Müsamaha göstermekten, of

Müsamaha göstermekten, çok sıkıldım