На гнядым звінела срэбраная збруя,

Біу ён капытамі у прадчуванні сеч,

Дзяучына-красуня у дарогу злую

Хлопцу маладому падавала меч.

Дзяучына-красуня у дарогу злую

Хлопцу маладому падавала меч.

Любы мой, харошы, сокал мой адважны,

Ад варожай зграі барані наш край.

Будзе мне трыважна, будзе мне і страшна,

Будзеш ты мне сніцца, родны мой, бывай!

Барані сцяжынкі там, дзе мы хадзілі,

Дзе спявала наша зорная вясна,

Барані каханне, барані Радзіму,

Барані святую, у нас яна адна…

Стрэлы хмары чорнай засланяли сонца,

Чырванела рэчка ад крыві людской

Бітва на Нямізе на святую Тройцу

Апякла нам сэрцы жудаснай бядой.

а-а-а-а-а-а-а

На гнядым звінела срэбраная збруя,

Біу ён капытамі у прадчуванні сеч,

Дзяучына-красуня у дарогу злую

Хлопцу маладому падавала меч.