Paranoya ve korkuyla ömür geçmez ya
Yasak kaderle kötü kederi tanrı seçmez
depresan ve dopamin haplardı hayatım
Depresif halde ilacım kaskatı sanatım
Üsküdar'da 13 gün beyinde tramva
Yaşım 13'tü ama belliydi hayat rolüm
Hayatımın en kötü aylarında yazdığım şiirler
Yapabilceğimi bildiğim halde caydığım sihirler
Çare aradım sorunum neden haptı yek
Derdimi soranın paraya ihtiyacı vardı hep
Çıkarlarına göre hareket eder Negatif insanlar
Yazmama yardımcı olur alternatif ilhamlar
Karanlığın zifiri içimi bu gece yeniden gördü
Azrail bu dünyadan gitmediğimde sebep sordu
Yeniden bu cihanda sevebilir miyim yoksa boş mu
Bu yüreğimde ki laneti yenmek fazla zordu
Kanıma karışan dopamin haplar değil bu sefer
Her gece kendime aynı telkinler kus hemen
Yeniden oyuna dahil oluyorum benim bu zafer
Yeminim var olacağım bu müziğe duayen
Kanıma karışan dopamin haplar değil bu sefer
Her gece kendime aynı telkinler kus hemen
Yeniden oyuna dahil oluyorum benim bu zafer
Yeminim var olacağım bu müziğe duayen
Kimsesiz bi çocuk kadar öfke dolu bu kalbim
Mutluluksa nadir herkes diyor sakin
Kimse bilmek istemez maskenin altındaki kim
Ondan yüzümü dönüp görmek istediğini verdim
Denemiştim pek çok kez güvenmeyi sizlere
Sırtımdaki yükler baskının saf hali dizlere
Manik depresif düşüncelerle geldi gece
Bitmemişti cümlem birikmişti birkaç hece
Sokaktaydı çare sanki her günüm de gergin
Çünkü mutluluktu derdim baktım hep kendimden verdim
Yalan sözlere kanıp her doğrumu harcadım
Kaç kez öldüm bilmem ve bilmem kalmış kaç canım
Herkesten uzak bu duygusuz duygular
Sen bir şey dile hayat senin yerine kurgular
Sonuçlara katlan yada korkak gibi saklan
Bu dünyadan değilim ben izliyorum meraktan
Kanıma karışan dopamin haplar değil bu sefer
Her gece kendime aynı telkinler kus hemen
Yeniden oyuna dahil oluyorum benim bu zafer
Yeminim var olacağım bu müziğe duayen
Kanıma karışan dopamin haplar değil bu sefer
Her gece kendime aynı telkinler kus hemen
Yeniden oyuna dahil oluyorum benim bu zafer
Yeminim var olacağım bu müziğe duayen
