Güldürmeyen, ağlatmayan

Sinsi bir ok, öldürmeyen

Çaresi yok bu yaranın

Kimde kalır kabukları

Aldın beni, nefesimi

Yersiz mülksüz sahip gibi

Aslı sende sureti yok

Yamacına indir beni

Şimdi gövdende büyüyen bu

Arsız, kimsesiz, topraksız çiçek

Yüreğinde kor, sürgün göğsüne

Bunu bana yapmazdın çiçek