জয় আই অসম

গকুলতে বকুল ফুলে

গোপীৰ সৰে মন

মধ্য ৰাত্ৰি বাঁহীৰ মাতত

কাৰ আগমন

এ গকুলতে বকুল ফুলে

গোপীৰ সৰে মন

এ মধ্য ৰাত্ৰি বাঁহীৰ মাতত

কাৰ আগমন

এ অতি চিকুন কদমজোপি

এ অতি চিকুন পাত

কৃষ্ণ কানাইৰ বাঁহীৰ সুৰে

ৰাধাক লগাই মাত ঐ

এ বৃন্দাবনৰ মাজে হৰি(কোৰাছ)

এ মুৰুলী বজাই

গোপীৰ মুহিলা মন(কোৰাছ)

নন্দৰ কানাই

এ নানা গোপীৰ নাম লৈ

নানা গোপীৰ পিছে

নানা গোপীৰ যমুনাৰ

জল আলি সিঁচে

এ যত গোপী তত কৃষ্ণ(কোৰাছ)

বৃন্দাবনৰ মাজে

ৰাধাক লৈয়া শ্ৰীকৃষ্ণই(কোৰাছ)

ৰাসলীলা পাতে

এ ৰাম ৰাস কৰে ৰাসকেলী

গোপাল গোপী সংগে

হৰিবোল হৰিবোল নিৰন্তৰে ৰংগে

অ কৃষ্ণ কানাইৰ বাঁহীৰ সুৰে

ৰাধাক লগাই মাত

হে ৰাম কৃষ্ণৰ শিৰে

মৈৰাৰ পাখি

হাততে মুৰুলী

দেখিবলৈ,লাগে ভাল

এ ষোল্ল শ গোপীনিক

প্ৰেমেৰে বান্ধিলে

মায়াৰে পাতিলে জাল

এ ৰাধিকাই মাতে হৰি

কৃষ্ণ কলীয়া বুলি

বিয়াকূল শত গোপী অ

মোহিলা তুমি মুৰাৰী

এ শিঙা বাজে,বেণু বাজে

বাজে কৰতাল

চৌপাশে নাচে গোপী

মাজতে গোপাল

এ ধেনু চৰাই বাঁহী বজাই

মোহন মুৰাৰী

মন উগুল থুগুল কৰে

শুনি গোপ নাৰী

ঘনে ঘনে বাঁহীৰ সুৰে

কৰে বিতোপন

শুনি অস্থিৰ হল

গোপীৰ মন

চৌপাশে নাচে গোপী

মাজতে গোপাল