İçimi döktüm, yanaklarım ıslandı

Kaybettim, çünkü seni senden bile kıskandım

Hızlandım, yalanlar peşimde, hırslandım

Nefretim beşikte başladı

Mezarda belki son bulur veda bu aşka, sonsun

Sadece hoşcakal

Bu son yazışım

Unutma, bu en büyük hoşcakal

Ben unuttuğun her şeyi her gün hatırladım

Niye mi yazıyorum? Her şey ölür, satır kalır

Aylar önce kaybettiğim beni göremiyorum, yakında mı?

Eminim bir deste gülle şu an kapındadır, sevgilin

Ve artık kestirmek güç yarınların rengini

Aynalarda gördüğüm ben sanki ben değil, bi' başkası

Sen bi' başkasına ilaç mısın?

Öyleyse sil, at kızım, her şeyi tek seferde

Bunlar kalbine giden yoldaki ek seferler

Her gece aynı şeyler, bi 'fırt daha çek, yeter!

Ben bi' yerden kazanırken bi' yerden eksilen ben

Arkamda bıraktığım onlarca sigaramın

Toprağı olmuş küllüğüm ve bir de güldüğün bi' fotoğraf

Belki bakıp sövdüğün ve belki bakıp öldüğüm

Bi' kaç tebessüm

İçimde yıkıntılar (Sen)

Elimde kalemle yazıyorum yine ben, yine ben

Yokluğun öldüyor gözlerimi, nasıl anlatayım sana özlemimi? (Of, of, of)

Ateşe verdim, bil ki gözlerini

İçimde yıkıntılar, sen

Elimde kalemle yazıyorum yine ben (ben), yine ben

Yokluğun öldüyor gözlerimi, nasıl anlatayım sana özlemimi? (Of, of, of)

Ateşe verdim, bil ki gözlerini

Ateşe verdim, bil ki gözlerini

(Bu da son!)

İçimde yıkıntılar

Yine ben

Ateşe verdim, bil ki gözlerini

Ateşe verdim, bil ki gözlerini

Oo-of, of, of, of

Bil ki gözlerini