เพลง: เว่าสู่ฟัง
ศิลปิน: ปรีชา ปัดภัย
คำร้อง/ทำนอง: ปรีชา ปัดภัย
เรียบเรียง: เอ็ม นาโนน, ยศดนัย ภู่ทอง
ฝนยังบ่ทันซาฟ้ายังมืดครึ้มอยู่
น้ำตายังไหลบ่เหือดหาย
เจ็บยังบ่บรรเทาที่เขานั้นถิ่มป๋าไป
ฮ้องไห้ออกมาให้พอ
ก็ที่ตรงนี้มีเพียงแค่เฮา
ยังมีอ้ายนั่งเฝ้าเจ้าอยู่
เจ็บอิหยังสิคอยรับรู้แค่เว้าสู่ฟัง
ความหวังเขาพังไปแล้ว
ถิ่มเจ้าไปมีใหม่
เสียใจเสียได้แต่อย่าเสียคน
ฟ้าวตื่นถิ่มสาน้ำเมา
เป็นจั่งใด๋เขากะบ่หลูโตน
ปล่อยมันไปแค่ส่ำคนที่บ่ฮักจริง
เตะมันทิ้งไปให้พ้นไกลๆ
ความจำที่เฮ็ดน้ำตาพัง
จำแล้วเจ็บสิเก็บไว้เฮ็ดหยัง
บ่พอให้เจ้ามานั่งเสียดาย
เห็นเจ้าเจ็บอ้ายกะเจ็บปางตาย
เฮ็ดได้แค่ปลอบใจท่อนั้น
ย้อนฮู้ว่าความสัมพันธ์
ที่อ้ายมีมันยังบ่ดีพอ
เฮ็ดให้เจ้าลืมเขาได้
ความหวังเขาพังไปแล้ว
ถิ่มเจ้าไปมีใหม่
เสียใจเสียได้แต่อย่าเสียคน
ฟ้าวตื่นถิ่มสาน้ำเมา
เป็นจั่งใด๋เขากะบ่หลูโตน
ปล่อยมันไปแค่ส่ำคนที่บ่ฮักจริง
เตะมันทิ้งไปให้พ้นไกลๆ
ความจำที่เฮ็ดน้ำตาพัง
จำแล้วเจ็บสิเก็บไว้เฮ็ดหยัง
บ่พอให้เจ้ามานั่งเสียดาย
เห็นเจ้าเจ็บอ้ายกะเจ็บปางตาย
เฮ็ดได้แค่ปลอบใจท่อนั้น
ย้อนฮู้ว่าความสัมพันธ์
ที่อ้ายมีมันยังบ่ดีพอ
เตะมันทิ้งไปให้พ้นไกลๆ
ความจำที่เฮ็ดน้ำตาพัง
จำแล้วเจ็บสิเก็บไว้เฮ็ดหยัง
บ่พอให้เจ้ามานั่งเสียดาย
เห็นเจ้าเจ็บอ้ายกะเจ็บปางตาย
เฮ็ดได้แค่ปลอบใจท่อนั้น
ย้อนฮู้ว่าความสัมพันธ์
ที่อ้ายมีมันยังบ่ดีพอ
กะฮู้ว่าความสัมพันธ์
ที่อ้ายมีมันยังบ่ดีพอ
แต่สิขอดูแลเจ้า
