ลมเอ้ยลม

ลมหนาวต้องวีวี่

พัดเอาคนดี

หนีจากอ้ายไปไกล

คือมาใจดำ

เฮ็ดกับอ้ายลงได้

เจ้าแล่นนำคนใหม่

ถิ่มกันไปซื่อๆ

เดิกๆค่อน

อากาศเย็นๆ

ปีก่อนมีเจ้าคอยกุมมือ

ตกมาปีนี้

เป็นจั่งได๋ละฮือ

หน้าหนาว

คือบ่มีเธอ

คืนมาเด้อนางเด้อ

อย่าฟ้าวปล่อยมืออ้ายไป

ผ้าห่มผืนใหญ่

ห่มผู้เดียว

จั่งได๋มันสิอุ่น

คืนมาถ่อน

อย่าปล่อยให้ถ่าน

ฮักเฮาเป็นฝุ่น

ยามลมหนาวซูน

พอได้กอดเนื้ออุ่น

ให้อุ่นใจ

อ้ายคิดฮอดเจ้า

แล้วเจ้านั้นไปอยู่ไส

ยามเดือนหงาย

เจ้าคิดฮอดอ้ายบ่

คืนมาสา

กลับมาหม่องเก่า

หน้าหนาวที่บ่มีเจ้า

ฮู้บ่มันเหงาจับใจ

ลมเอ้ยลม

พัดเจ้าไปนำฝน

คนเอ้ยคน

หนีไปซ้นแกได๋

ลืมแล้วตี้

ปั้นข้าวจี่ทาไข่

เจ้าซ่างบ่ย่านอ้าย

เหงาตายคาผ้าห่ม

เดิกๆค่อน

อากาศเย็นๆ

ปีก่อนมีเจ้าคอยกุมมือ

ตกมาปีนี้

เป็นจั่งได๋ละฮือ

หน้าหนาว

คือบ่มีเธอ

คืนมาเด้อนางเด้อ

อย่าฟ้าวปล่อยมืออ้ายไป

ผ้าห่มผืนใหญ่

ห่มผู้เดียว

จั่งได๋มันสิอุ่น

คืนมาถ่อน

อย่าปล่อยให้ถ่าน

ฮักเฮาเป็นฝุ่น

ยามลมหนาวซูน

พอได้กอดเนื้ออุ่น

ให้อุ่นใจ

อ้ายคิดฮอดเจ้า

แล้วเจ้านั้นไปอยู่ไส

ยามเดือนหงาย

เจ้าคิดฮอดอ้ายบ่

คืนมาสา

กลับมาหม่องเก่า

หน้าหนาวที่บ่มีเจ้า

ฮู้บ่มันเหงาจับใจ

กะหน้าหนาว

ที่บ่มีเจ้า

ฮู้บ่มันเหงาจับใจ