Adam, ani bir bahar rüzgârı gibi

Yağmurlu ıslıklar çala çala

Girdi içeri kapıdan

Kadın, güzel yüzünden kanatlanan

Hüznünün nadide kuşlarıyla

Bakıyordu camdan Boğaz’a

Hayat akıp geçiyor aşkla ve düşle

Yalnızlık gelir bulur uykuda, ölüm de

Bir aşk da burada bitti, sarıl yalnızlığım

Kadın, eskimiş sözcükler düşünürken

Soğumuş elleri beklemekten

Susuyor konuşurken aniden

Adam, yığılıyor anılar masaya

Uykusuz geceler fincanında

Bitiyor son umut da gözyaşıyla

Hayat akıp geçiyor aşkla ve düşle

Yalnızlık gelir bulur uykuda, ölüm de

Bir aşk da burada bitti, sarıl yalnızlığım

Yalnızlığım

Yalnızlığım

Yalnızlığım

Yalnızlığım

Yalnızlık, ölümden yakınmış

Yalnızlık, ölümden yakınmış

Yalnızlığım

Yalnızlığım

Yalnızlığım

Yalnızlığım