Çiçek ektim bir çocuktum ve sektim

Küçük bir melektim izimi bulmuş bu gençlik

Çok güzeldi her gün var enerji

Ömrümün orgazmı bu dönem çocukluk alerji

Zaman bir tinerci gibiydi her gördüğünde konuştu

Ölüm denen saat başı en doğal sonuçtu

Görünmeden sıvışmakla bir hayli boğuştun ancak

Bir bakmışsın etrafına dertler doluşmuş

Mertler boğulmuş önce atlar gömülmüş

Banknot dediğin şey için insan bölünmüş

Karton taşımış kimi çeyrek bölüşmüş

Toprak çalışmış ancak insan öğütmüş

Hep son görüşmüş gibi sevmiş üzülmüş

Dostum dediğinde yürek yokmuş kömürmüş

Bu mahalle değil düzen duygunu sömürmüş

Kostüm değilmiş kefen sonunda ölümmüş

Bir çiçektim o zaman büyümez derdin

Bir böcektim ölemem güle söz verdim

Bir çiçektim o zaman büyümez derdin

Bir böcektim ölemem güle söz verdim

Dedim ya bir çiçektim ve belki bir böcektim!

Otuz yıl önce süt kokan günahsız bir bebektim

Yaşadım kirlendim! Yaşadım kinlendim

Kustum kağıda mikrofona sokağa gizlendim!

Yuvarlak dünyanızda rap yazıp temizlendim

Ektim kendi kendimi toprağa filizlendim

Açtım çiçek oldum ağaç oldum dallandım

Her ağaç gibi rüzgar esince de sallandım

Başım dik, yaram hiç acımıyor ki anne

İçim bir dışım bir gerisi bahane

Dönüştük ne hale hayat zor be kardeş ah

Savaştık seviştik ne işim var bu çölde

Bir çiçektim o zaman büyümez derdin

Bir böcektim ölemem güle söz verdim

Bir çiçektim o zaman büyümez derdin

Bir böcektim ölemem güle söz verdim

Bir çiçektim o zaman büyümez derdin

Bir böcektim ölemem güle söz verdim

Bir çiçektim o zaman büyümez derdin

Bir böcektim ölemem güle söz verdim