Παίρνω το πλοίο πάω Σίμο μήπως και ηρεμήσω.

Τους βαρεμένους της Αθήνας να αφήσω πίσω.

Παραλίες και βουνά να εξερευνήσω.

Γίνεται ο χρόνος μου εχθρός και θέλω να ζήσω.

Φωνάζει έτσι θα καείς. Εγώ λέω reborn.

Σε Θερινό σινεμά με νάτσος και ποπ κορν.

Καμένο λάστιχο στο πράσινο των φαναριών.

Rappers και κάγκουρες απ' τα στενά των Αθηνών.

Δεν πλατσουρίζουνε σε κύματα, σε ταραχές

Δεν ξέρουνε από διακοπές, του μυαλού οι φωνές

Χαλάρωσε λέει απέβαλε όλο το στρες.

Λες και μου αφήνει το μυαλό τις επιλογές.

Πηγαίνω μέσα σε χωριά και σε οικισμούς.

Βλέπω σκαφάκια και φαντάζομαι προορισμούς.

Ζητάει το σώμα και ο νους χαλαρούς ρυθμούς

και εσύ νομίζεις πως ανάγκη είχαμε τα views.

Βάζω το sup πάνω στη θάλασσα και επιπλέω.

Πίνω τα ζόμπι λες κι από το ρούμι αναπνέω.

Μου στέλνει photo απ' το μπαλκόνι στο Κεραμεικό.

Και απαντάω με ουίσκι Ιαπωνικό.

Λέει ένας ντόπιος ιστορίες με δυο Ινδιάνους.

Πίνει τσιγάρα με δυο φίλους του πρωτευουσιάνους.

Βράδυ στη χώρα μια παρέα με ωραίες κύριες,

ποζάρουνε μεσ' τα σοκάκια για φωτογραφίες.

Φύγε απτό μύλο μου, φύγε από τη σκέψη.

Πάω να παραγγείλω - μπερδεύω τη λέξη.

Θέλω να τελειώσω το κουπλέ μα έχω στερέψει.

Λέω Cola zero μα μου φέρνουνε Pepsi.

Φύγε απτό μύλο μου, φύγε από τη σκέψη.

Πάω να παραγγείλω - μπερδεύω τη λέξη.

Θέλω να τελειώσω το κουπλέ μα έχω στερέψει.

Λέω Cola zero μα μου φέρνουνε Pepsi.