დროს
მივყვები და ვიღებ თოფს
არ ვაპირებ წასვლას შორს
სევდა გაყინულ გულს გამითბობს გამითბობს
დროს
მივყვები და ვიღებ თოფს
არ ვაპირებ წასვლას შორს
სევდა გაყინულ გულს გამითბობს გამითბობს
ვიცოდი რომ ბოლოს მაინც შენ წახვალ
ნეტა იცოდე ახლა როგორ მინდა შენი ნახვა
ვერ ვაცნობიერებ მე იმას რომ შენ ჩემი აღარ ხარ
მხოლოდ შენ შეგეძლო ჩემი გულის მშვიდად შენახვა
და
ისევ ჩაკეტილ ოთახში ვარ
იმ ქუჩებში აღარ დავდივარ
სადაც ვიყავით მე და შენ ვიყავით მე და შენ
ახლა მე შენ კი გიძღვნი ამ სტროფს
ფემიდანს ვუბრუნებ მე იმ ნათხოვარ სასწორს
სადაც შენ ყველა გადაწონე ვინმე რამეს არ ამბობს
მე სულ მჯერა შენი არ ვუსმენ სხვის ნაამბობს
რამხელა ტკივილს ვდებ მე ჩემს თოთოეულ ცრემლში
რამხელა სევდა დევს იმ სიგარეტის ფერფლში
რომელიც ქარმა გააქროლა და მერევა ჩემში
მარა შენ ხარ ერთადერთი და ვერ ამერევი სხვებში
მერამდენედ მე შენთვის მოწერა დავაპირე
მაგრამ ვიხსენებდი რამდენჯერ გული მატკინე
რამდენი ნაწერით სავსე ფურცელი მე დავხიე
ამ გულის ტკივილის გამო ბევრჯერ უკან დავიხიე
პატარა გოგონა თავისი პატარა ჩანთით
სად არ გავიხედე მაგრამ შენ მაინც არ ჩანდი
წაიღე ჩემი გული და მასთან ერთად გაქრი
მე შენ შემიყვარდი როცა ვერავის ვერ ვიტანდი
==================
დროს
მივყვები და ვიღებ თოფს
არ ვაპირებ წასვლას შორს
სევდა გაყინულ გულს გამითბობს გამითბობს
დროს
მივყვები და ვიღებ თოფს
არ ვაპირებ წასვლას შორს
სევდა გაყინულ გულს გამითბობს გამითბობს
