Σταμάτησε ο κόσμος να ονειρεύεται
γύρω από τον εαυτό του πάλι όλο γυρίζει
μα το σχοινί αρχίζει να μπερδεύεται
και όταν κοπεί μια κρεμάλα θα θυμίζει
Σταμάτησε ο κόσμος να αισθάνεται
παλεύει τώρα το εγώ του να επιβάλλει
παγίδες στήνει, πέφτει μέσα, πιάνεται
μα παραμένει πάντα αγύριστο κεφάλι
Μα εγώ θα χτίσω από τη γη ως τον ουρανό
μία ζωή που από τον ήλιο φως θα κλέβει
Να μ' αγαπάς εσύ, το πιο σημαντικό
Κι αν με ρωτάς άμα μου φτάνει μόνο αυτό
Φτάνει και περισσεύει
Σταμάτησε ο κόσμος να ερωτεύεται
μοιράζει απωθημένα του και όλο μιλάει
Το ποσοστό αλήθειας που θα δέχεται
για όλα τα ψέματα που κρύβει στο συρτάρι
Σταμάτησε ο κόσμος να αγκαλιάζεται
κρατάει αποστάσεις, κοίτα τον φοβάται
Κλειδώνει και κλειδώνεται και χάνεται
σ' εκείνα που δεν θέλει πια να τα θυμάται
Μα εγώ θα χτίσω από τη γη ως τον ουρανό
μία ζωή που από τον ήλιο φως θα κλέβει
Να μ' αγαπάς εσύ, το πιο σημαντικό
Κι αν με ρωτάς άμα μου φτάνει μόνο αυτό
Φτάνει και περισσεύει
Μα εγώ θα χτίσω από τη γη ως τον ουρανό
μία ζωή που από τον ήλιο φως θα κλέβει
Να μ' αγαπάς εσύ, το πιο σημαντικό
Κι αν με ρωτάς άμα μου φτάνει μόνο αυτό
Μα εγώ θα χτίσω από τη γη ως τον ουρανό
μία ζωή που από τον ήλιο φως θα κλέβει
Να μ' αγαπάς εσύ, το πιο σημαντικό
Κι αν με ρωτάς άμα μου φτάνει μόνο αυτό
Φτάνει και περισσεύει
