Yeniden, yeniden, yeniden

Yeniden, yeniden, yeniden

Uçacak kalbimin kuşları

Açacak kırılan kanatları

Yeniden, yeniden, yeniden

Yeniden, yeniden, yeniden

Uçacak kalbimin kuşları

Açacak kırılan kanatları

Gülümsedim göğe

Varmışçasına umudum

Yalnız başına gitmek cesaret isterdi

Korktum ve bile bile yanlışlarıma tutundum (yeniden)

Saf suya süründüm

Kirli kaldı ruhum arzuya büründüm

Merhem olmaktı hayalim yaralara

Olmadı savaş oldum mermi oldum namluya sürüldüm

Yandı yaralı yazı yeniden

Yazdı yaramı yazgım aman aman

Vurdu yeminlerimi biliyorum

Bilirim anlamak zor, kalmamak zor

Gidenleri anlamak zor

Yeniden uyanıp güne başlamak zor

Beni yazlara sor, ayazlara sor

Şu kirli beyazlara sor

Yeniden uyanıp güne başlamak zor

Yeniden, yeniden, yeniden

Yeniden, yeniden, yeniden

Uçacak kalbimin kuşları

Açacak kırılan kanatları

Yeniden, yeniden, yeniden

Yeniden, yeniden, yeniden

Uçacak kalbimin kuşları

Açacak kırılan kanatları

Sessiz kaldım, düştüğüm o derin çukurun dibinde

Kayboldum, kimsenin bilmediği bir gökyüzünde

Güçlü kaldım, ayakta

Tutundum daha sıkı tutundukça

Ellerimi kanatan o keskin umuda

Bilirim anlamak zor, kalmamak zor

Gidenleri anlamak zor

Yeniden uyanıp güne başlamak zor

Beni yazlara sor, ayazlara sor

Şu kirli beyazlara sor

Yeniden uyanıp güne başlamak zor

Bilirim anlamak zor, kalmamak zor

Gidenleri anlamak zor

Yeniden uyanıp güne başlamak zor

Beni yazlara sor, ayazlara sor

Şu kirli beyazlara sor

Yeniden uyanıp güne başlamak zor

Yeniden, yeniden, yeniden

Yeniden, yeniden, yeniden

Uçacak kalbimin kuşları

Açacak kırılan kanatları

Yeniden, yeniden, yeniden

Yeniden, yeniden, yeniden

Uçacak kalbimin kuşları

Açacak kırılan kanatları

(Yeniden, yeniden, yeniden)

(Yeniden, yeniden, yeniden)

(Uçacak kalbimin kuşları)

(Açacak kırılan kanatları)

(Yeniden, yeniden, yeniden)

(Yeniden, yeniden, yeniden)

(Uçacak kalbimin kuşları)

(Açacak kırılan kanatları)