Bir nehir gibi çaresiz ve yorgun

Umarsız yol almaktır yaşamak dedikleri

Hırçın rüzgarlar beni sürüklerken meçhule

Yalanlarla hüzünlerle savrulmak bu nehirde

Bil ki acılar örseler yüreği

Karanlık gece değil yaşamın ta kendi

Korkar ellerim tutmaz ellerini

Sanma umutsuzdur kaçar bu deli

Rüzgara inat ve yaşamak

Umutla bir başına

Bir nehir gibi çaresiz ve yorgun