ساکنان دریا

پس از مدتی

دیگر صدای امواج را نمی شنوند

آری

چه تلخ است

قصه عادت

دریام طوفانی

قایقم سوراخه

پاروم شکسته

ولی صبر من زیاده

داره بارون می باره

خدا هم که اینجاستو

همسفر رامه

دستام می لرزه

رد می شه هر لحظه

خاطره هام جلو چشام

رعده که می رقصه

چشمام نمی بنده

مات مبهوت

در اعماق عمق محدود

تو امواج موج مشهود

نمی ده دستور

مغزم گیره دور گردون

یه ابر چرخون

قلقلک میده قایقو

تا که بشه چپ اون

یه سر بچرخونی

زیاده مثل همون

منمو تصمیمم

مشورت با اون

منمو ترسیمم

مقصدم با اون

اینو فهمیدم هر چقدرم بارون

بزنه نمی کنه فرقی به حال کارون

بعد سرطان مهم نی دیگه طاعون

اینه سبک قانون

بگذریم

مثال دوره شهان

طلای مجازیه جهان

اشتراک همه بوده زمان

بیشتر از حرفای دهان

اسیر نکنو تو باش رهان

نیمه پرو ببین مثال مهان

وقتی که می دونی

تا تهش می مونی

پس بدون می تونی

اینا همش یه فکر سادست

حسو حال یه شکل مایعست

مغزت قالبیه که توش

پره جاهست

ذهن

همینه افتخار ما

حس

همینه اختلاف ما

دل

همینه اختلاس ما

فکر

وایسا

دلیل انفراد ما

فکر

دلیل انحصار ما

فکر

دلیل اقتباس ما

فکر

دلیل التماس ما

فکر

میله سلولی از بنیاد ما

من دارم پارو می زنم

می بینم فانوسو

از طوفان آروم می گذرم

شبا رو تا روزو

می زنم freakو خستمو

هیچکی نمی گیره دستمو

مقصدو نمی بینم

تا آخرش ولی من هستمو

سخته اما بیمست

نمی دونی که چی هست

نمی دونی که کی هست

راهتو برو بی مکث

کی باهات نی کی هست

کی لگده کی دست

عرف قبل شیههست

حسش کن بی لمس

مایع سرد گرم

ولی رام رم کرد

جات شب سرد

ولی روز بد گرم

باد باهات fan

ولی hate هم کرد

Happy or sad

Try not to get mad

بگو

رام باشو آرام باش

کام باشو آکام باش

جام باشو آجام باش

سام باشو آسام باش

بگذرو بر کام باش

زنده پر فام باش

فراشو نقاش باش

شادابو سرحال باش

زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست

آنقدر سیر بخند که ندانی غم چیست

و بدان آن که همه شب بر سر بیمار گریست

چو صبح شد او بمردو بیمار بزیست