ตุ๊กตาเธออยู่ตรงที่เดิมนั้น
ไม่คิดคว้ามัน
เพื่อเอามากอด
เก็บเตือนหัวใจ
รูปของเรา
ในกรอบเดิมที่บนชั้น
ไม่นานนี้มันก็คง
จะถูกแทนด้วยรูปใหม่
จากวันนี้ไม่มีแล้ว
ภาพฝันที่เราเคยวาดไว้
ที่ควรทำในวันสุดท้าย
ก็มีแต่ยอมรับมัน
ว่าจบลงตรงนี้เรื่องราว
ที่เธอและฉันร่วมเคียง
ที่สุดวันนี้คงแค่เพียง
ความหลังให้เราบอกลา
ไม่มีแล้วฉ้นและเธอ
กลับคืนจุดเดิมที่เริ่มมา
ไม่มีรอยยิ้มไม่มีน้ำตา
ราวกับฉันไม่เคย
มีอยู่อยู่ในชีวิตเธอ
หมอนใบเดิม
จะอุ่นไหมเมื่อไม่มีฉัน
ขาดคนหนุนมัน
ก็คงว่างเปล่าดูไม่คุ้นเคย
นาฬิกาที่ปลุก
เราเมื่อตอนสาย
ไม่มีแล้วใครเอื้อมมือ
ไปหยุดมันไม่มีเลย
จากวันนี้ไม่มีแล้ว
ภาพฝันที่เราเคยวาดไว้
ที่ควรทำในวันสุดท้าย
ก็มีแต่ยอมรับมัน
ว่าจบลงตรงนี้เรื่องราว
ที่เธอและฉันร่วมเคียง
ที่สุดวันนี้คงแค่เพียง
ความหลังให้เราบอกลา
ไม่มีแล้วฉ้นและเธอ
กลับคืนจุดเดิมที่เริ่มมา
ไม่มีรอยยิ้มไม่มีน้ำตา
ราวกับฉันไม่เคย
มีอยู่อยู่ในชีวิตเธอ
ของของฉันคง
ไม่คิดเอามันกลับไป
เมื่อทุกอย่างมาถึงวัน
คงมีอันต้องสลาย
สิ่งเดียวที่ขอ
คือก็มีเพียงหัวใจ
ที่เหลือให้เป็นอดีต
จากนี้จะยอมเข้าใจ
ว่าจบลงตรงนี้เรื่องราว
ที่เธอและฉันร่วมเคียง
ที่สุดวันนี้คงแค่เพียง
ความหลังให้เราบอกลา
ไม่มีแล้วฉ้นและเธอ
กลับคืนจุดเดิมที่เริ่มมา
ไม่มีรอยยิ้มไม่มีน้ำตา
ราวกับฉันไม่เคย
มีอยู่อยู่ในชีวิตเธอ
ก้าวเดินจากไปทั้งน้ำตา
นับจากนี้ไม่มีฉันอยู่
อยู่ในขีวิตเธอ
