Sanki Bir Halkın

Anlatirken seni birden bozulur diksiyonum Gittigin o günden beri kâbuslarim bitmiyordur Ahlaksiz bir kargasa ortasinda kayboluruz Sonra biter tüm filmler sen gidersen ay tutulur Belki bir derde bir deva bulunur Ardindan serinler damarlar Ezilir yalanlar Utanmayacak aynalar ve kalanlar bir daha asla aci çekmeyecek Hatta gülümseyecek dudaklar Gel gelelim bana hasret çöker birden Birde rezaletin tirmandigi yokuslardan umutlar yuvarla Vücudumda büyük izler tasiyorken gözlerimde erozyon var Betimleyen hiç bir cümlem güzel olmaz Ölümden hüzün olmak bir yudumda sarhos olmak kadar imkânsizdir artik Simdi âsik olmak Acina bagisiklik kazanmak, giderek azalmak Tükenmek, yok olmak, bogulmak ancak bu son olacak Bana bilmedigim bir sey anlat Yorgun düstüm en basindan anlat Yeter bu kaçinci imtihan bak Yanginin tam ortasinda yakilmadan yanmaktan bikmak Tüm sarkilar ahmak Gözlerinin ertesinde dogru yoldan sapmak Inancimi bir kenara birakmak ve sonrasinda her cümlene tapmak Cennetinde yanmak Bu ne cüret der simdi sadakatin seytani Bu kadar da olmaz diyor anne kardes arkadasim Kontrolünü kaybettigim duygular baskalasir Bir insanin bir insana duydugu su aska bakin Sanki bir halkin tüm özgürlük umutlari Baska bir baharda filizlenir ve arda kalir Patlar cam dünya göge sarkilar saplanir Siirler kanar dört yanimda kurtulacagiz yardim alip Olmadiginin farkindayim, her dakika aklimdasin Tabutlar kaldirilir ve çocuklar kandirilir Yaralar sardirilir bir yenisi eklenir sabahinda Acisi tattirilir herkes mi onu andirir Güzel bir masal anlat bir bayram günü mesela Birbirine girmis saç sakal üstüm basim paramparça Gözlerim bos bakar bir sarki baslar en sondan Saplanan tüm ihanetler arkamizdan el sallar Bana bilmedigim bir sey anlat Yorgun düstüm en basindan anlat Yeter bu kaçinci imtihan bak Yanginin tam ortasinda yakilmadan yanmaktan bikmak Tüm sarkilar ahmak Gözlerinin ertesinde dogru yoldan sapmak Inancimi bir kenara birakmak ve sonrasinda her cümlene tapmak