ฉันคิดถึงเธอจนไม่รู้ว่าฉัน ต้องทำอย่างไร
เมื่อความเป็นจริงมันบังคับ
ให้ฉัน ไม่อาจโทรไป
ทำได้แค่เขียนเพลง
เพื่อปลอบ ให้ตัวเองทนไหว
เขียนยากอยู่นิดนึง
ต้องคอยมาตัดคำ ว่าคิดถึง เธอออกไป
ฉันก็ไม่รู้ ว่าเธอนั้น
จะคิดเหมือนกันบ้างไหม
ถ้าฉันไม่ร้องเป็นเพลงนี้
คงไม่มีวันถามออกไป
ถ้อยคำเป็น ล้านคำข้างใน
อยากให้เธอรู้ตัว
แต่ก็กลัวเธอจะหนีไป ไม่ไหว
ที่เธอรับ ที่เธอได้รู้ ที่เธอได้เห็น
มันแค่ 1 เปอเซนต์ ที่มาจากใจฉัน
เพราะที่เหลือมันคือความรัก
ที่มากกว่าเพื่อนกัน
ไม่มีวัน ที่จะบอกไป
ขอแค่เราได้ คุยกันอย่างนี้
ให้ 99 ส่วนความรักที่มี
ปล่อยให้ฉัน กลืนมันไว้ข้างใน
ฉันคิดถึงเธอฉันก็รู้
แค่ฉันต้อง อยู่กับความจริง
ชีวิตใช่จะสมใจไปทุกสิ่ง
แค่เรายังเหมือนเดิม
ก็สุขมากเกินพอแล้วจริงๆ
ที่เธอรับ ที่เธอได้รู้ ที่เธอได้เห็น
มันแค่ 1 เปอเซนต์ ที่มาจากใจฉัน
เพราะที่เหลือมันคือความรัก
ที่มากกว่าเพื่อนกัน
ไม่มีวัน ที่จะบอกไป
ขอแค่เราได้ คุยกันอย่างนี้
ให้ 99 ส่วนความรักที่มี
ปล่อยให้ฉัน กลืนมันไว้ข้างใน
แม้บางทีมีปวดร้าวบ้าง
ระหว่างทางอาจมีเสียใจ
แค่ได้คุยได้พบบวกลบแล้วฉันสุขใจ
แค่คิดถึงเธอจนไม่รู้ว่าฉัน ต้องทำอย่างไร
ที่เธอรับ ที่เธอได้รู้ ที่เธอได้เห็น
มันแค่ 1 เปอเซนต์ ที่มาจากใจฉัน
เพราะที่เหลือมันคือความรัก
ที่มากกว่าเพื่อนกัน
ไม่มีวัน ที่จะบอกไป
ทุกความ ลับที่ฉัน ซ่อนไว้ ไม่ได้บอกเธอ
บอกมันอยู่เสมอด้วยดวงตาของฉัน
และถ้าเธอบังเอิญได้เห็น
แล้วไม่ เป็นเช่นกัน
โปรดอย่าจำและอย่าใส่ใจ
ขอแค่เราได้ คุยกันอย่างนี้
ให้ 99 ส่วนความรักที่มี
ปล่อยให้ฉัน กลืนมันไว้ข้างใน
