Lyricist : Vorapat Vongsukont/Saran Maneechot

Composer : Guntapich Yavirach/Vorapat Vongsukont

รักแต่เหนื่อยจนต้องยอมปล่อยตามหัวใจ

เมื่อเธอต้องการไปแล้วฉันจะรั้งไว้ยังไง

ยิ่งจับมือไว้แน่นเธอยิ่งอึดอัดใช่ไหม

อย่างน้อยครั้งหนึ่งเราก็เคยได้รักกัน

แม้สุดท้ายจะเป็นได้แค่ฝัน

ขอให้เธอได้ไปเจอคนที่ดี

มีความสุขให้สมกับที่ให้ฉันเสียใจ

ขอให้เธอได้เดินๆ ไปให้ไกล

ทางนี้คงไม่เป็นไรก็โชคดีแล้วกัน

ขอให้เธอได้ไปเจอคนที่ดี

มีความสุขให้คุ้มที่ทำไว้กับฉัน

ขอให้เธอกับเขานั้นได้รักกัน

ทางนี้คงไม่เป็นไร เรื่องร้องไห้ให้เป็นหน้าที่ฉันเอง

ฉันแค่อยากบอกเธอตรงตรงว่า

ไม่ต้องห่วงอะไรกันหรอกก็แค่คนบ้า

บางวันเพ้อเห็นภาพเราลอยอยู่บนฝ้า

ก็เป็นได้แค่ไอขี้เมาที่คาดเดาอารมณ์ยาก

ยืนอยู่ตรงหน้าแต่เธอข้ามไป

และทุกอย่างเป็นเหมือนที่คิดที่เคยชะล่าใจ

เรื่องเราเป็นยังไงให้เธอว่าไป

ฉันไม่ควรที่จะอยู่ไม่มีค่าใด

 

คิดถึงตอนที่นั่งเป่าตอนเธอผมเปียก

คิดถึงตอนเธอนอนคว่ำรอให้ผมเหยียบ

หลังจากวันนี้ก็แค่จดจำเธอไว้ตลอดไป

และผมจะออกไปถ้าหากผมเบียด

และมันกลายเป็นความรักที่ต้องผสมเกลียด

เอาน้ำตาผสมกับฝนจนถนนเปียก

และการที่เธอต้องฝืนตัวต้องไม่ต้องลำบากทำ

ถ้าจากกันก็อยากทำให้มันสมเกียรติ yeah

 

ขอให้เธอได้ไปเจอคนที่ดี

มีความสุขให้สมกับที่ให้ฉันเสียใจ

ขอให้เธอได้เดินๆ ไปให้ไกล

ทางนี้คงไม่เป็นไรก็โชคดีแล้วกัน 

ขอให้เธอได้ไปเจอคนที่ดี

มีความสุขให้คุ้มที่ทำไว้กับฉัน

ขอให้เธอกับเขานั้นได้รักกัน

ทางนี้คงไม่เป็นไร เรื่องร้องไห้ให้เป็นหน้าที่ฉันเอง