تو حضور مبهم پنجره ها
روبروم دیوارای آجریه
خورشید روشن فردا مال تو
سهم من شبای خاکستریه
توی این دلواپسی های مدام
جز ترانه های زخمی چی دارم
وقتی حتی تو برام غریبه ای
سر رو شونه های بارون میذارم
اسم تو برای من مقدسه
تا نفس تو سینه پر پر می زنه
باورم کن که فقط باور تو
میتونه قفل قفس رو بشکنه
منم و یه آسمون بی دریغ
منم و یه کوره راه نا گزیر
ای ستاره شبای مشرقی
پر پرواز منو ازم نگیر
اسم تو برای من مقدس
تا نفس تو سینه پر پر می زنه
باورم کن که فقط باور تو
میتونه قفل قفس رو بشکنه
منم اون یه آسمون بی دریغ
منم و یه کوره راه نا گریز
ای ستاره شبای مشرقی
پر پرواز منو ازم نگیر
