บ่แม่นความผิดผู้ได๋
ที่ปล่อยให้หัวใจถลำ
คงเป็นเวรเป็นกรรมที่สองเฮาเคยร่วมทำไว้
เพิ่นเฮ็ดให้เฮาพบกันแต่เฮ็ดให้เฮาฮักกันบ่ได้
ได้แต่กลืนน้ำตากับใจ
นั่งฮ้องไห้ ฮื้อฮือ
ย่อนวาสนาพาเฮาห่างกัน
และสองเฮานั้นฮักกันบ่ได้
เมื่อเธอมีคนของใจ
เมื่อเราพบกันช้าไป โอ้ย โฮโอย
ได้แต่เหลียวเบิ่งฟ้าน้ำตากะไหลหย่าว
ลูบแก้มผู้สาวก่อนเฮาสิจากไกล
วาสนาเฮาสั้นคงฮักกันบ่ได้ซาตินี้สองหัวใจ
คงบ่ได้เคียงคู่
ให้เฮ็ดใจสาหล่าบุญที่เฮาทำมาเพิ่นนำพามาไกลได้เท่านี้
ให้เฮาสองจบกันให้เจ้านั้นจากไกล
เก็บความฮักเฮาไว้
ฮือ ส่ำนี้ล่ะน้อ
โอ้โอ้โอ โอ้ย ฮือ ฮือ
ย้อนวาสนาพาเฮาห่างกัน
และสองเฮานั้นฮักกันบ่ได้
เมื่อเธอมีคนของใจ
เมื่อเราพบกันช้าไป
โอ้ย โฮโอย
ได้แต่เหลียวเบิ่งฟ้าน้ำตากะไหลหย่าว
ลูบแก้มผู้สาวก่อนเฮาสิจากไกล
วาสนาเฮาสั้นคงฮักกันบ่ได้ชาตินี้สองหัวใจ
คงบ่ได้เคียงคู่
ให้เฮ็ดใจสาหล่าบุญที่เฮาทำมาเพิ่นนำพามาไกลได้เท่านี้
ให้เฮาสองจบกันให้เจ้านั้นจากไกล
เก็บความฮักเฮาไว้ ฮือ ส่ำนี้ล่ะน้อ
โอ้โอ้โอ โอ้ย ฮือ ฮือ
ส่ำนี้ล่ะน้อ
