Eylül 1, dışarda yağmurun gürültüsü

Tabiat ananın aynasında sararmış görüntüsün

Ağaçların her bu mevsim kaybettiği senken

Benim olmamanın yaşamak kadar çok değil üzüntüsü

Yine de yağmura denk üzüntümün bedeli

Bu bedele karşılık bir kış ayı güzüntümü ödenir?

Suyun yer yüzünden alınıp bir ihanet seferi düşün

Böyle bir şey var olsa tüm yapraklarımı dökerim

İnancım, bitmiyecek yağmurların kokusu

Kalbimin üstünde ondan dahada hisli dokusun

Bacaklarımı ellerimle destekleyip beş şişenin

Yardımıyla çıkıyorum aşk denen şu yokuşu

Zafer benim olduğunda, ödülüm sen ol

Eylül'ün başlangıcıyla önüme sel o

Bacamda tüten duman, penceremde rüzgâr

Bu rüzgârdan daha şevkatli, daha serin eser ol

Seni, ona buna değil de sana anlatabilsem

Güneş bir parça daha sen damlatabilse

Tam karşıma düşsen, konuşsak, söylesem ve dinlesen

Yahut ben susup kalsam, sen anlatabilsen

Eylül bereketiyle geldi, yapraklarımı döktü!

Her harfin toprağın altında milyonlarca köktür

Sonunda çocukluğumu kaybetmekten ürküp

Papatya bahçesinden salıncağımı söktüm

Bu dağlar seninle ilgili hiçbir şey bilmiyor

Bununla doğru orantıda hiçbir ağacın ilmi yok!

Orman oksijen, yangının tehdidin dik âlâsı

Maalesef hiçbir adıma oksijen dikilmiyor

Ormanları yok etmeden seni gerçekten sevemem

Bir ağaç, yüzlerce kalem, yirmi şiir senede

İlkokuldan liseye, hatta sonrasında bi' sene boyu

Karşılaştığım her işlemin sonucu sen eder

Tütünüm olmalıydı, basmalıydı yarama

Emin olsam var olduğuna sıkıntıları aramam

İnşallah beni hiçbir mühitte bir kez bile bulama

Yine de bir gün vazgeçersem eğer yıkıntıları arala

Hayır efendim, ona ihanet derler zira gurur buna

Bir kadın yok, hiç olmadı, bakmayın siz kuruntuma

Islanan her mendil gibi inan birgün kurur bu da

Kıskanıyorum dudaklarını içtiğin her yudum sudan

Direncim tükenmeyecek mürekkepler şöleni

Sevgi imparatorluğunda bu en parlak dönemim

İyice hantallaştım, haricen bi' de şu var

Elim; bir kagıda, bir kaleme, bir başıma, bir de sana yönelir

Aşksa eğer aşka hicvin en üst perdesindeyim

Bu ödül sel suyun en derin mertebesinde mi?

Bunu kendime bilerek yapıyorum ve memnun hâlim

Derdin artık derdi var, o benim çünkü dert elimdesin

Yazmak değil yaşamak için muhakkaktır bilgi

En zor yamaçlardan al bu kucaklarca bitki

Ölümün kucagındayken neyi degiştirebilirsin ki?

Nasılsa tüm mutluluklar kucaklarda bitti

Beni sefalet hücrelerine tıktı beş kuruşluk ismin

Bu hücre İstanbul'un gecelerinden pistir

Hâlâ anlamış degilim, sıra benim hakkımken

Nasıl oldu da başka birine bırakabildim pisti?

Sırtımda lastik izleri ve acı firen sesleri

Ben kazanın kurbanıyım, haykırışımı resmedin

Bagırıyorum, duymuyolar, ses yerini bulmuyor da

Yine de sen hayalimden bi' anlık vazgeçmedim

Bu devrin hiçbir şairi benimle yarışamaz

Beni sevmiyo olman hariç hiçbir şeyine karışamam

Sensizliğe alışamam, sensiz niye barışamam yaşamla?

Herkes hak verirdi, bir kısmını tanısalar

Rüyalarıma aşık oldum, gücünden ötürü

Sana aglamak zevküsefa, gülürsem ölürüm

İlk işim seni bulmak olacak görünce günümü

Çünkü bana bi' tek sen yaşatabilirsin gülünecek ölümü

Gülmek ne haddime? Zifte döndü ciğerlerim

Umrunda olduğum sürece umrumda değil diğerleri

Bir yer verin,ay da geçse beklerim sıkılmadan

Sen canım, cicim, anam, babam, balım, biraderim