Kota yang kutinggali
Kini tak ramah lagi
Orang orang yang lewat
Beri senyum pun enggan
Di sini aku lahir
Di sini aku besar
Di sini aku merasa
b h
Kota yang kudambakan
Tawarkan kekerasan
Nyeri merobek hati
Tak dapat aku hindari
Sombongnya engkau berjanji
Kau lambungkan anganku
Mimpiku singgah di langit
Kau Bohong…!
Hari ke hari
Waktu ke waktu
Semakin muak
Dengar celotehmuuu
Durjana..
Namun aku tak kuasa
Lepas dari rayuanmu
Roda roda berputar
Menggilas batin dan otakku
Hari ke hari
Waktu ke waktu
Aku menggapai
Menjerit lunglai
Ingin aku lari pergi
Sembunyi tak bernyanyi
Namun kerasnya belenggu
Begitu kuat....
Hari ke hari
Waktu ke waktu
Aku terbuai
Oleh janjiiiii...mu
Otakku yang kini hingar
Akan dengki meraja
Bisakah aku tinggalkan
Entah… hah..hah..hah..
Hari ke hari
Waktu ke waktu
Aku menggapai
Menjerit lunglai
Otakku yang kini bising
Akan syirik menggila
Bisakah aku tinggalkan
Entah...