เฝ้ามองตัวเธอ
มาแสนนาน แสนนาน
ดั่งกระต่ายหมายจันทร์
สูงออกปานนั้น
จะโน้มลงยังไง
ดาวที่ข้างเคียง
สาดแสงทอประกาย
มันก็คงจะปราถณา
เหมือนกัน
ยิ้มยามแรกเจอ
ผู้ใดได้พบพาน
เป็นอันตกหลุมพรางความงามของเธอ
จะได้พบกันเมื่อใด
อย่าใจร้ายไปนักเลย
โอ้ทรามเชย ดวงใจคนึงหา
หลงแพ้ทางคนอย่างเธอ
ช่างพร่ำเพ้อพรรณา
ยอดกานดา
เลี้ยวมองที่ฉันที
**โอ้ช่อมาลีที่รัก
ให้ฉันครองใจดวงนั้นของเธอ
หัวใจมันปรารถนา
รอเธอโน้มตัวลงมา
คงจะไม่ได้เจอใช่ไหม
มีวิธีอันใด
โปรดช่วยบอกฉันที
ใช่ว่าให้เมตตาแค่ขอความเห็นใจ
บันทึกลงกระดาษ
เขียนข้อความจากใจ
วอนให้ไปถึง
ฉันไม่ได้งาม
แม้ใครหมายวางฉันอยู่บนนั้น
ไม่ส่องแสงอย่างพระจันทร์
ฉันมันคนธรรมดา
ผีเสื้อราตรีที่ใครหมายปองต่างปราถนา
รู้มั้ยว่าส่งสายตา
ให้เธอทีมองทุกวัน
แล้วเมื่อไหร่หนะเธอจะมา
หรือต้องรอจนหมดเวลา
หรือต้องรอให้ฉันไปหา
ถึงคราที่เราพบกัน
ณ ห้วงเวลาในยามราตรีที่อยู่ตรงนั้น
ฉันยังคงใฝ่และฝัน
ให้เราได้เคียงคู่ใจ
(**)โอ้ช่อมาลีที่รัก
ให้ฉันครองใจดวงนั้นของเธอ
หัวใจมันปรารถนา
รอเธอโน้มตัวลงมา
คงจะไม่ได้เจอใช่ไหม
มีวิธีอันใด
โปรดช่วยบอกฉันที
ใช่ว่าให้เมตตาแค่ขอความเห็นใจ
บันทึกลงกระดาษ
เขียนข้อความจากใจ
วอนให้ไปถึง
ดาวที่ข้างเคียง
สาดแสงทอประกาย
มันก็คงจะปรารถนาเหมือนกัน
ดั่งกระต่ายหมายจันทร์
สูงออกปานนั้น
จะโน้มลงยังไง
