Kendimi bugün onun yerine koydum

Koyamadım onun yerine kimseyi ve uyudum

Oyaladım kendimi durdum

Pili bitik saat gibi durdum

Durdum

Kendimi bugün aynı yerlerde buldum

Çok tenha, pek yalnız bir de yorgun

Oyaladım kendimi durdum

Hep aynı soruları sordum

Yok oldum

Düşünüp kötüye yordum

Bi’kenara çekilip uzunca durdum

Durduramadım gözyaşlarımı boğuldum

Neler umdum da bak ne buldum

Ben onun soğuk rüzgarıyla savruldum

İçimin acısı yakıyo kavruldum

Gelen o vakitsiz hasretlere sordum,

bir şey gelmez elden dediler mahvoldum

İyisi mi geri çekileyim

ya da savaşıp yara alayım,

doğrusu ne bilemedim

Vazgeçtim inan

kendimden çoktan

ama senden olmuyo

kendimi koparamıyorum bir an

vazgeçtim inan

kendimden çoktan

bi çıkışını bulup

kurtulmalıyım bu yollardan

İyisi mi geri çekileyim

ya da savaşıp yara alayım,

doğrusu ne bilemedim

Olabilir mi bundan ötesi?

Nefesi kesiyo bile düşüncesi

Meçhul dünün ertesi

ve sular içinde gemilerimin güvertesi

Kulaklarımda acı çeken

bir ceylanın ürkek sesi

Nedir ki yaşama hevesi?

Bana o hevesi veren o şey de neyin nesi?

Çok sual az moral

ve sebepsizce kurmaktan

vazgeçemediğim aynı hayal

Hatırlıyorum olanları hayal meyal

Vazgeçtim inan

kendimden çoktan

ama senden olmuyo

kendimi koparamıyorum bir an

Vazgeçtim inan

kendimden çoktan

Bir çıkışını bulup

kurtulmalıyım bu yollardan

Vazgeçtim inan

kendimden çoktan

ama senden olmuyo

kendimi koparamıyorum bir an

Vazgeçtim inan

kendimden çoktan

Bir çıkışını bulup

kurtulmalıyım bu yollardan

İyisi mi geri çekileyim

ya da savaşıp yara alayım,

doğrusu ne bilemedim