Şiir..

.

.

Çekil git artık düşlerimden,

Bıkıp usanmadın mı benden artık?

Gözlerimden, yüreğimden, içimden

Ve var olan herşeyimden

Git artık!

Dokunma, kirletirsin beyazları

Konuşma, tüketirsin satırları

Mehtabı bırak, doğan ayr k

Çekil git! Şafak gelen aralık!

.

Kanıyorum zaten, uzak dur benden

Sebebin olurum, yakanın olurum!

Çekil git yolumdan, ölümün olurum.

Ve git artık nolursun, git benden!

Konuşma, nefesini al benliğimden

Ben soluğunu kesmeden,

Sus demeden, sus nolur söylemeden..

Git! Bir daha Allah aşkına, hiç dönmeden

Yıkıl git artık hayallerimden!

Kumdan evlerim yıkıldı artık

Taşlarımdan oyuncaklarımdan beynimden..

Ve yaşayan her şeyimden..

Git artık!

.

Uzanma, karaya çalarsın günleri.

Söyletme, devrik tümcelerim olursun.

Ne öznesini ne yüklemini kurtarabilirsin

Çekil git! Bırak bütün düşüncelerimi.

Yaralıyım zaten, şöyle dur gönlümde..

Derdin olurum, korun olurum!

Çekil git! Ağrın değil, külün olurum!

Ve git artık nolursun git!

Git gözlerimden!

Kal yerinde öylece, ses etme..

Mevsimlerde solsun senelerce.

Mümkünse çıkmasın, o iki hece..

Öldü de, bitsin bu işkence!

.

Ya da bir sonbaharda sarardı de..

Düşen her bi yaprakta uzaklaştı de..

De ki gövdeden dal kırıldı, kopan candı!

Yıkıldı de! De ki öldü, öldü de!

Yaşamaz de, olsun de..

De ki bitti, bitti de!

Kardı yağdı, yağmurdu aktı,

Sonra toprağa karıştı..

Kurudu de, soldu de..

Ne bileyim işte..

Kısaca öldü de..

.

Ve çekil git artık!

Gölge etme, alın yazısı gibi görme

Değilim birşeyin, olmadım hiç birşeyin

Çekil git artık nolur..

Çekil git, kötü söyletme..

Yaşamaz de, olsun de,

De ki bitti, bitti de!

Kardı yağdı, yağmurdu aktı, kurudu de

Sonra toprağa karıştı, soldu de!

Ne bileyim işte..

Kısaca öldü de..