Hiç kimse senin kadar sevilmedi
Aklımı firara vermişim zaten
Ve bir şiiri kıskandıran gözlerinle
Yak beni
Yak beni
Yıllar geçti unutmadım
Unutmadım aklımda
Yaşananlar bir tarafa
O gözlerinse aklımda
Yıllar geçti unutmadım
Unutmadım aklımda
Hatıralar bir tarafa
Ah o gözlerse aklımda
O gidiş ayrılıktan
daha bir zordu
Bu gizli sessiz veda
inan çok koydu
Kim bilir kaç yıl geçti
Kaç sene oldu
Unutamadım
affedemedim
Seni nasıl sevmişim
Meğer neler vermişim
Şu yollara düşmüşüm
Gel de kurtar beni
Seni nasıl sevmişim
Meğer neler vermişim
Şu yollara düşmüşüm
Gel de güldür beni
Üzüm karası gözlerin
Öldürür beni
Kurşun yarası sözlerin
Süründürür beni
Üzüm karası gözlerin
Öldürür beni
Kurşun yarası sözlerin
Süründürür beni
Buzları üşüten bozkura yazdım
Ve denizden yeni çıkmış rüzgarlarla gel
Kuru dalları bastıkça kırılan eylül
Üzüm karası bir hasrette soyunup dökülmüşken
Kurşunlara dizilirken susuz denizler
Kapattım penceresini ömrümün
Çektim perdesini
Hazırım
Hazırım
Yak beni
Yıllar var ki yüreğimde
gittiğin gün kanıyor
Üzüm karası gözlerin
hasreti yanıyor
Yıllar var ki yüreğimde
gittiğin gün kanıyor
O gözlerin hasreti
ta şuramda yanıyor
O gidiş ayrılıktan
daha bir zordu
Bu gizli sessiz veda
inan çok koydu
Kim bilir kaç yıl geçti
Kaç sene oldu
Unutamadım affedemedim
Seni nasıl sevmişim
Meğer neler vermişim
Şu yollara düşmüşüm
Gel de kurtar beni
Seni nasıl sevmişim
Meğer neler vermişim
Şu yollara düşmüşüm
Gel de güldür beni
Üzüm karası gözlerin
Öldürür beni
Kurşun yarası sözlerin
Süründürür beni
Üzüm karası gözlerin
Öldürür beni
Kursun yarası sözlerin
Süründürür beni
