(Son, -ki, üç, dört)
Bu üflediğim duman
Sana veriyo’ mu haber?
Seni veriyo’ mu bana?
Annem her gün boşuna der, ama
Gitmediğin zaman
Senin derdin bana da dert
Benimkiler yeter bana
Bu gece de boşluğuma geldin
Seni şeytanlardan aldım
Meleklere veriyorum
Kız bu gece de ölüyorum
Unutmayı deniyorum
Belki başka bedenlerde
Belki bi’ gün aynı yerde
Saçma nedenlerle saklı
Kalbim bahanelerde
Aşka dönenlerden değiliz belki
Denesem de
Başka dönemlerdeyiz
Sen şimdi beklesen de
Kızım epey sabrettim bak ben de
Ama kapandı bu perde
Seni şeytanlardan aldım
Meleklere veriyorum
Kız bu gece de ölüyorum
Unutmayı deniyorum
Seni şeytanlardan aldım
Meleklere veriyorum
Kız bu gece de ölüyorum
Unutmayı deniyorum
Anımsıyorum, gözlerimdeki ruhuyum
Sarmıyorum sadece güzel bir uyku uyu’m
Kaybediyo’ olduğum her yerde korku ve
Anne diyorum: “Bunun bi’ sonu yok mu?”
(Son, -ki, üç, dört)
Seni şeytanlardan aldım
Meleklere veriyorum
Kız bu gece de ölüyorum
Unutmayı deniyorum
Seni şeytanlardan aldım
Meleklere veriyorum
Kız bu gece de ölüyorum
Unutmayı deniyorum
Bu üflediğim duman
Sana veriyo’ mu haber?
Seni veriyo’ mu bana?
Annem her gün boşuna der, ama
Gitmediğin zaman
Senin derdin bana bedel
Benimkiler yeter bana
Bu gece de boşluğuma geldi
Buna deniyo’ mu kader?
