Her gün nefes alıp savaşımı verdim
Bedenim izleriyle hayata geldi
Peki bu tebessüm içten mi dersin
İçten olan her şeyden betersin
Her gün nefes alıp savaşımı verdim
Çünkü inandım hepinize şersiz
Peki bu tebessüm içten mi dersin
Eksiğini bilirsen onla yetersin
Masamda mikrofon ve silah
İnci gibi dizdim plakaları
Efkar etme son kez dene
Diyorum, ama ne umudum ne mecalim el veriyor artık
Yoruyor hep olmak hedef
Çünkü bi bir kere sorun istedim sadece
Sorsan yeter, sizden yardım istemem
Neden anlayamıyorsun beni
Yaşadıklarımdan daha çok koyuyor boş gözlerin
Ne desen de, heves verdin
Aylar oldu üzerinden geçen çoktan pes ederdim
Yüzüm kara büyük andım
Senelerdir adını duyuyorum
Bu gece de gene geldin
Mesele bendim, bundan bulma teselli
Kaç kere benle neşelendin?
Işıkları suratıma vuruyor bu sahne, benim gibi
Gecelerim elementim
Geride ne kaldı umrumda değil
Terk etmek istiyorum kaçıp şehri, yücelene kadar
Islıkları gizler gece zihnimdeki
Kalabilir oturduğu yeri yakıp kül edene kadar
Yaslandım izliyorum film gibi
Bütün twistleri görüp heyecanlan
Ölü güneşim hep batan
Düşüyorum gökyüzünden yanıyorken
Açıklamak için geç
Hem de ben utanıyorum bu aralar
Durgunum su gibi
Döndü burnumun dibinde onca dalavere
Affettim yıllarca
Gözümün gördüğünü sevdim, dedim benim farkım yok
Ama bu doğru değil, ben vurmadım sırttan kardeşimi
Kılıkları değişiyor ortama göre
Ben basit bi adamım
Çektiğiniz ızdırap ya
Kanım dondu sizin muhabbettinize
Kalıpları bozuk hataları uzak tuttum mısramdan
Ama bu bendim ki
Sanırım o kadarına arda çoktan ses ederdi
Alnım açık, büyük ağrım senelerdir adını kusuyorum
Çünkü hiç bi geberen değil mutsuz
Uyarmaz da dimi? yeri değil düşünmenin hem söyle ne bedeldi
Gece karanlığı suratıma vuruyor
Bu sahne gerer beni, seneleri yenemezdim
Sanki bu lanet tüketti gücümü
Ne olursunuz hem?
Besliyor mu kin yoksa anlıyor mu beni?
Varlığın mı keder yoksa yokluğun mu?
Hiç çözemedim seni
Yaşıyorum mikrofonla yeniden ararım bulurum onu, belki
Çam ağaçları yaprak döker o gün belki
Uzanırız, bilmiyorum ne yaparız
Belki birer kitap alıp gün batımını yaşarız, belki
Desem bile yaşatıyor çocukluğum, büyüdüm ben artık
Artık hissederek yapamıyorum eğlenceli şarkıları
Kanımca umudu sardı beni
Ben de değinmedim o gün nasıl acıtıyor kalbi, kanıksarım
Senle geçirdiğimiz günü geçiyor saçın akı
Kaldı yarım neşem
Yarın uyanmayınca kanadı kırık aşkım
Senin için hep savaştım
Ama senin için ilişkimiz sadece savaştı
Her gün
Nefes alıp savaşımı verdim
Çünkü bilinmezlik gerdi bedenimi
Neden yardım istediğimde hepsi birden eli çekti
O kadar kötü duramam uzaklardan dimi
Ne olursa olsun deme kaderimiz
Kabul ediyorum ben de sizin kadar iyi değilim
Hiçbir şart altında hatırlamıyorum ezildiğimi
Ama dedim ya yaşadıklarım değil rezilliğim
Sadece anlatmaya kelimelerin yetmemesi
Nefes alıp savaşımı verdim
Bedenim izleriyle hayata geldi
Peki bu tebessüm içten mi dersin
İçten olan her şeyden betersin dünya
Nefes alıp savaşımı verdim
Çünkü inandım hepinize şersiz
Peki bu tebessüm içten mi dersin
Eksiğini bilirsen onla yetersin
Biliyorum dönüşü yok bazı şeylerin
O yüzden aklıma geldikçe de modum düşüyor
İçimde barış sağlamak için mi görüşüyon
Gittiğinde bıraktığın alev artık üşüyor
Bi yandan güzel günleri düşlüyorum
Geldikçe kendime gözlerim tavanda, gökyüzü küçülüyor
Öte yandan harabalerin ortasındayım ama
Umut ettikçe değerin gözlerimde büyüyor
Böyle bi çelişki içinde aklını salim tut
Dokunmasın zarar, demesinler sana zalim bu
Çünkü ağızları açık izliyorlar geçmişi
Önlerindeki yol yirmi yıl, tüketti neslini
Ben de sıkıldım kendi derdimi dinlemekten
Hak veriyorum size, yedim sıyırmıyom dişi
Sahte duygularla yazmıyorum ki bi şiir
Onlar yapsın onların ekmeği, onun işi
Ama her gün
Tüketiyor umudumuzu
Özünde var olma çabasında değilim ki bile
Ama her gün
Anksiyetem bağlıyor geceye
Sabah olmasını istemiyorum dönsün zifire
Ama her gün
Yakıt oluyor huzrum kibire
Ama her gün
Aklımı kurcalıyor ikilem
Ama her gün
Yaa, büyümüşündür kesin meleğim
Artık düşlerimde kokmuyorsun çilek
Ah her gün
