เพลง: กอดเสาเถียง (Story จักรวาลไทบ้าน) (เซิ้ง Music)

ศิลปิน: ปรีชา ปัดภัย

เนื้อร้อง: ปรีชา ปัดภัย

ทำนอง: ปรีชา ปัดภัย

เรียบเรียง: จินนี่ภูไท

ฮะโอ ฮ่ะโอ ฮะโอ ฮ่ะโอ

ฮะโอ ฮ่ะโอ ฮะโอ ฮ่ะโอ

ฮะโอ ฮ่ะโอ ฮะโอ ฮ่ะโอ

ฮะโอ ฮ่ะโอ ฮะโอ ฮ่ะโอ

สิให้ไปยินดีอิหยังกำลังสิตาย**ฮู้บ่

บ่ได้สนมื้อสันวันดีไผสิมีแฮงกะส่างเถาะ

บ่ไปเหยียบตามระเบียบเสร็จเขาจนได้

ญาติผู้ใหญ่คือสิหน้าบานปานกระด้ง

กะฮักสิตายแต่สุดท้ายยังหลุดโค้ง

มันอยู่บ่ได้อยากอายเขา

น้ำตาตกลงโจกจักโบกมันจังสิพอ

พอสิฆ่าคนจั่ง**ให้ตายไปจากใจ

เคียดให้คักๆเบิดเหล้าจักว่าจักไห

กะยังบ่ไปยังบ่ตายไปจากใจจักเทื่อ

มาเหมื่อยแท้เบื่อสิคิดฮอด

เฮ็ดได้แต่กอดเสาเถียงแนมไปกองเฟียง

กะเห็นแต่หน้าขาวๆเมากะเมาพอตาย

ยังเห็นแต่ภาพเก่าๆกูคิดฮอดเขา

มันเจ็บพอปานสิใจขาดพัดไปกับสายลมส่า

ลิ่วหลุดไปคือว่าวที่เอาคืนบ่ได้

ห่ายเหล้าเข้าปากสะมั๊กจนน้ำตาไหล

ฮ้องเอิ้นใส่เสียงมาเด้อขวัญเอย

น้ำตาตกลงโจกจักโบกมันจังสิพอ

พอสิฆ่าคนจั่ง**ให้ตายไปจากใจ

เคียดให้คักๆเบิดเหล้าจักว่าจักไห

กะยังบ่ไปยังบ่ตายไปจากใจจักเทื่อ

มาเหมื่อยแท้เบื่อสิคิดฮอด

เฮ็ดได้แต่กอดเสาเถียงแนมไปกองเฟียง

กะเห็นแต่หน้าขาวๆเมากะเมาพอตาย

ยังเห็นแต่ภาพเก่าๆกูคิดฮอดเขา

มันเจ็บพอปานสิใจขาดพัดไปกับสายลมส่า

ลิ่วหลุดไปคือว่าวที่เอาคืนบ่ได้

ห่ายเหล้าเข้าปากสะมั๊กจนน้ำตาไหล

ฮ้องเอิ้นใส่เสียงมาเด้อขวัญเอย