Ergenlikte yanımdaydı emniyetteki komiser

Benden kötü mü hayatın ne yaşadığımı sor sen

Dermanımdı ketilept hayatım baya bi zorken

Seni sevmiştim hava soğuk ve gözaltım morken

Hayat bi tiyatro ben ise oyunda bi deli aktör

Azrail'le oynadım hayat sahne oyun folklör

Tanrı bana mutluluk verirken olmadı bonkör

Bu yüzden yaşadığım depresyonun adı da majör

Bak gözlerimde kanlı sanki Drakula'nın ağzı

Adım Aşık Veysel kafiyelerse sazım

Ve şuan yine uzun ince bir yoldayım hacım

Hiçbir depresan hapla dinemez ki bu acım

Hayat bi resim homie ben ise kübist ressam

Resmimin boyasıdır yaşadığım her evham

Sözlerim yaşama bedel rap ise vergi levham

Bu bedeli ödememin sebebini bilir mevlam

Hayat ya siyahtır ya beyazdır yoktur gri

Gece hissedersin duvarlar konuşurmuş gibi

Bi gün ruhum gidecek ve de silinecek ismim

Ama silinmeyecek tımarhane de ki kan izim

Toplamıştım valizi vardı her şeye garezim

Aklımdaydı o yalanların her bi tanesi

Resmineydi garezim ama zordu hayat sahnesi

Ve de zordu sanki seni sevmesi

Kendime gelmekte zorlandığım lanet günler

Sanki Azrail beni almaya razıydı dünden

Her aile serseri çocuğunu çıkarır gözden

Sen sen ol bende ki hataları yapma lütfen

Son dörtlüğüm doldu gözyaşı

Sanki hayatıma bi anda düştü göktaşı

Resmindi sırdaşım kafiyelerdi yoldaşım

Kalemi elime aldım Garez oldu gözyaşım