Z żalu co przygniata Cię

Z czarnej nocy pełnej łez

Nawet z beznadziei złej

Podniesiesz się

Choćbyś już kamieniem był

Choćbyś zwątpił albo pił

Choćbyś całkiem był na dnie

Podniesiesz się

Choćbyś wyparł się

Swych korzeni bog ó w swych

Spotkasz ludzi co

Pokażą drogę Ci

Z głodu kt ó ry zjada sny

Z gęstych obojętnych dni

Nawet z dna co nie ma dna

Potrafisz wstać

Choćbyś ogie ń w sobie zgni ó tł

Choćbyś zabił w sobie bunt

Jeśli iskrę wiary masz

Potrafisz wstać

Wznieś serce nad zło

Znajdź drogę przez mrok

Wzleć ptakiem nad mgły

W obłokach mieszka świt

Choćbyś wyparł się

Swych korzeni bog ó w swych

Spotkasz ludzi co

Pokażą drogę Ci

Wznieś serce nad zło

Znajdź drogę przez mrok

Wzleć ptakiem nad mgły

W obłokach mieszka świt

Choćbyś wyparł się

Znajdź drogę przez mrok

Wzleć ptakiem nad mgły

W obłokach mieszka świt

Choćbyś wyparł się

Swych korzeni bog ó w swych

Znajdź drogę przez mrok

Wzleć ptakiem nad mgły

W obłokach mieszka świt

Choćbyś wyparł się

Swych korzeni bog ó w swych

Spotkasz ludzi co

Pokażą drogę Ci

Wznieś serce nad zło

Znajdź drogę przez mrok

Wzleć ptakiem nad mgły

W obłokach mieszka świt

Choćbyś wyparł się

Swych korzeni bog ó w swych

Spotkasz ludzi co

Pokażą drogę Ci

Wznieś serce nad zło

Wznieś serce nad zło