Na każdego jak ja przypada stu co ich nie ma tu
Gdybym w innych czasach żył
Bym Wioskowym Głupkiem był
W leśnym gąszczu bym się krył sam przed sobą
Byłbym kretem co by rył
Labiryncie Ziemnych brył
W ślepym oku świat by lśnił mleczną drogą
Po wierzchołkach drzew bym wył
W mętnej wodzie bym się mył
Potem padł bym bez sił z mchem pod głową
Ten wielki wiatr co mi się śnił
Dumne Miasta rozwiał w pył
Człowiek będzie, jest i był tylko sobą
Na Niebie więcej gwiazd niż ziaren piasku ze wszystkich plaż
Wspomnienia przyzywasz głaz jak Syzyf pchasz
Pnąc się pod czarodziejską górę
Podpieram się grubym kosturem
Jak Czapski Maluje Grubym Konturem
Skrótem. Ziemia pod butem
Przyczyna wywołuje skutek
Myśli Komputer generuje smutek
Słowa zatrute infekują mózg
Z Płuc do ust naciskają spust
Znów Podpalają Chrust
Pociągami Wędrówka Dusz
Ponad Górami odpowiedzi tuż
Kleks. Kapnął z pióra tusz. W Nim tyle planet
Wszystko zgodnie z planem. Otwieram Oczy
Kolejny Ranek
Gdybym w innych czasach żył
Bym Wioskowym Głupkiem był
W leśnym gąszczu bym się krył sam przed sobą
Byłbym kretem co by rył
Labiryncie Ziemnych brył
W ślepym oku świat by lśnił mleczną drogą
Po wierzchołkach drzew bym wył
W mętnej wodzie bym się mył
Potem padł bym bez sił z mchem pod głową
Ten wielki wiatr co mi się śnił
Dumne Miasta rozwiał w pył
Człowiek będzie, jest i był tylko sobą
Sporo było strachu, ale poszło rachu ciachu
Szybka partyjka szachów. I hyc do piachu
Mógłbym się chwalić albo żalić, ale na chuj
Nie mam w zwyczaju, jestem z G.R.U. Chłopaku
Dobytek mam w plecaku brachu, wypatruje znaków
Zadzieram głowę wyżej, lamowie na świata dachu
Zatrata rachub niestety częsta w tym fachu
Sentymenty - Nie ma tematu. Ściągnę parę machów
Jeden mały krok jak Armstrong
Jesteśmy stamtąd, skąd przybył Samson
Przed nami samotności lat sto
Przed nami lato. Ciepło. Mama i Tato
Nie każdy ma to. Karmiczny Żargon. Pałac lub karton
Na każdego jak ja przypada stu co ich nie ma tu
Lecą liście na wietrze. Jestem tym co przesypia sny
Gdybym w innych czasach żył
Bym Wioskowym Głupkiem był
W leśnym gąszczu bym się krył sam przed sobą
Byłbym kretem co by rył
Labiryncie Ziemnych brył
W ślepym oku świat by lśnił mleczną drogą
Po wierzchołkach drzew bym wył
W mętnej wodzie bym się mył
Potem padł bym bez sił z mchem pod głową
Ten wielki wiatr co mi się śnił
Dumne Miasta rozwiał w pył
Człowiek będzie, jest i był tylko sobą
